పూలవాన

ప్రసార మాధ్యమాల్లో ప్రముఖుల మరణాలు.

poolavaana — Thu, 07 Feb 2008 10:57:28 +0000

ఈ రోజు పొద్దున్నే సీనియర్ నటి కల్పనా రాయ్ చని పోయారనే వార్త మెరుగైన సమాజం కోసం ఆరాట పడే ఒక ఛానెల్ లో వినగానే ఈ టపా వ్రాయాలనిపించింది.

రేడియోలో వార్తలు వినే తొలి నాళ్ళలో, వార్తలు చదువుతున్న వాళ్ళెవరైనా, మామూలుగా వార్తలు చదివే టెంపోని మార్చి, గొంతులో విషాదం ధ్వనించేలా ప్రముఖ నటుడు ---- ఈరోజు ఉదయం నాలుగున్నర గంటలకు మరణించారు. ఆయన వయస్సు -- సంవత్సరాలు. ఆయనకు భార్య, ఇద్దరు కుమారులు, ఒక కుమార్తె ఉన్నారు. శ్రీ ---- అనేక చిత్రాల్లో... ఇలా సాగి పోయేది.ఆ చనిపోయింది ఎవరైనా సరే, వార్త చెప్తే గనక చావు వార్తలన్నీ ఈ టెంపోలోనే, ఆ విషాద స్వరంలోనే చదివే వారు. ఆ పోయింది గనక, ప్రముఖ రాజకీయ వేత్తో గనక అయితే, వీరి మృతికి సంతాప సూచకంగా ప్రభుత్వం మూడు రోజులు సంతాప దినాలుగా ప్రకటించింది అని ఆ నాల్రోజులూ, శాస్త్రీయ సంగీతం, భక్తీ గీతాలు ప్రసారం చేసేసి, యే నాటకం కోసమో, టీ.వీ. అయితే ఎన్.టి.ఆర్/కృష్ణ సినిమాకోసం ఎదురు చూస్తున్న పిల్లలను నీరుగార్చేసేవారు. అనేక సందర్భాల్లో వీళ్ళు ఇప్పుడే పోవాలా, ఇంకో వారం ఆగి పోకూడదూ అని అనిపించేది.


ఈ వార్త అయిపోయాక ఇండియా, క్రికెట్ లో ఇంగ్లాండ్ చేతిలో చావు దెబ్బ తిన్న విషయానికి వచ్చే సరికి వార్తలు చదివేవారి గొంతు మళ్ళీ మారిపోయేది.
ఇంక కొన్నాళ్ళు ఆగి, టీ.వీ. వచ్చాక వీళ్ళ పని ఇంకాస్త కష్టమయింది. గొంతుతో పాటు, ముఖ కవళికల్లో కూడా కాస్త విచారం చూపించాలి, చూపించేవారు కూడా..
ఈ తేడా శాంతి స్వరూప్ గారైతే మరీ బాగా తెలిసేది. నాకు తెలిసి, హైదరాబాద్ టి.వీ. వచ్చాక మొదటి టీ.వీ. ప్రముఖుడు (సెలిబ్రిటీ) ఆయనేనేమో. ఉచ్చారణ, స్పష్టత, ముఖ కవళికలు మొదలైన వాటి పరంగా నాకు బాగా నచ్చే వార్తా చదువరి (న్యూస్ రీడర్, తెలుగులో మరింత సాదృశ పదం ఉంటే చెపండి, మారుస్తాను). కాకపోతే ఆయన కాంగ్రెస్ పక్షపాతి అని విన్నాం. 1995 లో తెలుగు దేశం చేతిలో కాంగ్రెస్ ఘోర పరాజయం తిన్నదన్న వార్తలు, దూరదర్శన్ లో చూసిన వారికి అది నిజమే అనిపిస్తుంది. ఆయన వదనం/గొంతులో అంత విషాదం మరే విషాద సందర్భంలోను కని/విని ఉండలేదు.
ఈ విధంగా రేడియోల్లో, దూరదర్శన్ లో చావు వార్తలకు ఒక ప్రత్యేక స్థానం ఇచ్చారు. ఉపగ్రహ టి.వీ. ఛానెళ్ళొచ్చాక, వార్తా చదువరుల కొరత వల్లో, శిక్షణకు అంతంత మాత్రంగా ఉండటం వల్లో, లేక మరే కారణమో గానీ చావు వీళ్ళకి మామూలైపోయింది.
ఆ మామూలు అందరికీ మామూలైపోతే పరవాలేదు, ఈ చావుల్లో చచ్చేటన్ని రకాలున్నాయి. వివరాల్లోకి వెళ్ళదలచుకోలేదు. సంపన్న ప్రముఖుడు చనిపోతే వాడబడే పదాలు 'మరణించారు/మృతిచెందారు/పరమపదించారు/కన్నుమూశారు ' మొ. 'ఆయన వయస్సు -- సంవత్సరాలు. గత కొంత కాలంగా ఆయన అస్వస్థులుగా ఉన్నారు. ఆయనకు భార్య, ఇద్దరు కుమారులు, ఒక కుమార్తె ఉన్నారు ' ఇలా ఉంటుంది. అదే కల్పనారాయ్ వంటి తార (స్టార్) కాని, బీద నటి పోతే మాత్రం >'చనిపోయింది/చనిపోయాడు. గత కొన్నాళ్ళుగా జబ్బుపడింది. ఆమెకు ఒక కూతురు ఉంది '. ఆ మృతదేహం అంతకన్నా గౌరవానికి నోచుకోదా? సంపన్న మృతదేహానికీ - బీద/మధ్య తరగతి మృతదేహానికీ ఏమిటీ వ్యత్యాసం? తెలిస్తే నాకు చెప్పండి.

తొడ కొట్టిన తెలుగు కమల

poolavaana — Wed, 28 Nov 2007 16:03:18 +0000

నా పేరు కమల

ఇది మా పాప కె.కమల (కుమారి కమల)

ఇదీ కె.కమలే (కేరింతల కమల)

బంతితో ఆడుతున్న కమల

నా కాలు తొక్కేశార్రా బాబోయ్..

బంతి పోయి కంప్యూటరొచ్చె ఢాం.. ఢాం.. ఢాం..

తొడ కొడుతున్న కమల (ఫ్యాక్షన్ కమల)

తిరగబడ్డ కమల

తొక్కలో బతుకు, లేవాలన్నా ఏదో చేయి సాయపడాల్సిందే..

గుండెలు బాదుకుంటున్న కమల

నిదురపోవే కమలా…

తొక్కలో కమల

( ఎవరో పంపిన సరదా మెయిల్ కి, వ్యాఖ్యానాలు జత చేశా.. తొక్కలోది.. అంతే.. )

ఛేజింగ్ డే లైట్

poolavaana — Sat, 24 Nov 2007 18:39:45 +0000

మీరు మరో 100 రోజుల్లో చనిపోతారని మీతో మీ వైద్యుడు చెబితే ఏం చేస్తారు? మొదట హతాశులవుతారు. తేరుకున్నాక ఏం ఆలోచిస్తారు.తీర్థ యాత్రలు, బాధ్యతల బదిలీ, కోరుకున్నవన్నీ అనుభవించే ప్రయత్నం, ఆస్థిపాస్థుల ఆరా, వాటి సంబంధించిన లావా దేవీలు, ఇష్టమైన ప్రాంతాలన్నీ తిరగడం మొదలైనవి కదూ.. ఒక పెద్ద బహుళ జాతి సంస్థకి ముఖ్య కార్యనిర్వహణాధికారి(సి.ఈ.ఓ) గా ఉద్యోగం, విలాసవంతమైన జీవితం, మంచి కుటుంబం, వెనక్కి తిరిగి చూసుకోనక్కర లేని బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్, విదేశీ ప్రయాణాలు వగైరా.. వగైరా…ఇలా సాగిపోతున్న ఈజిన్ ఓ కెల్లీ తో అతన్ని పరీక్షించిన వైద్యుడు కూడా ఇదే మాట అన్నాడు.

నేనెంతో అదృష్టవంతుణ్ణి, నేను మరో మూడు నెలలు బ్రతికుంటానని తెలిసింది

పుస్తకం మొదటి వాక్యంతోనే మనల్ని ఆశ్చర్య చకితులను చేస్తాడు కెల్లీ.

కె.పి.ఎం.జి. (ప్రపంచ ప్రఖ్యాత అక్కౌంటింగ్ సంస్థ) సంస్థలో సి.ఈ.ఓ.గా ఉన్న కెల్లీ, తన రంగంలో తనను విజేతగా నిలిపిన నిబధ్ధత, క్లిష్ట పరిస్థితులను ఎదుర్కొనే చాతుర్యం, మరణం ముందు బేలగా నిలబడే పరిస్థితి రాకుండా చేశాయంటాడు. వైద్యులు కెల్లీ మరణం చాలా సహజంగా, ఏం నొప్పి, బాధ అనుభవించకుండా జరిగిపోతాయని చెప్పడంతో, ఇంతకన్న అదృష్టమేమిటని అడుగుతాడు కెల్లీ.

క్రైసిస్ మేనేజ్ మెంట్ లో భాగంగా, సంస్థ అనుకోకుండా కష్టాల్లో కూరుకుపోయిన అనేక సందర్భాల్లో, ఆ పరిస్థితి నుండి బయట పడేసిన అనుభవం, తన జీవితంలో వచ్చిన హఠాత్పరిణామాన్ని ఎదుర్కోడంలో సాయపడింది కెల్లీకి.

వైద్యులు కెల్లీకి బ్రెయిన్ క్యాన్సర్ అని నిశ్చయ పరచి, నీకు, మరణానికి మధ్య వ్యత్యాసం మూడు నెలలే అని చెప్పినప్పటి నుంచి, ఆయన తన మరణాన్ని ఆహ్వానించడానికి ఎలా సిద్ధ పడ్డాడు, చివరి 100 రోజులు ఎలా గడిపాడన్నదే చేజింగ్ డే లైట్.

కెల్లీ తమ సంస్థలో మెంటరింగ్ కార్యక్రమానికి శ్రికారం చుడతాడు. ఇందులో భాగంగా ఒక్కొక్కరికి, ఒక్కొక్క మెంటర్ వృత్తి, ఉద్యోగాల్లో అవసరమైన సలహాలనిస్తూ వెన్ను తట్టిప్రోత్సహిస్తుంటారు.

తనను కలవడానికి వచ్చిన ఒక మితృనితో కెల్లీ ఇలా అంటాడు “చూడు, చాల మందికి ఈ అవకాశం రాదు. చాలా మంది తమ చావు సమీపించి నప్పుడు, తీవ్రమైన వ్యాధితో, నొప్పితో, ఆ నిష్రమణ చాలా బాధాకరంగా ఉంటుంది. కానీ నేనలా కాదు, ఎప్పుడొస్తుందో తెలుసు గనక, దానికోసం పూర్తిగా సిధ్ధంగా ఉంటాను. హాయిగా ఆహ్వానిస్తాను.”

ప్రొద్దువాలే సమయంలో గోల్ఫ్ ఆడడం కెల్లీకి ఎంతో ఇష్టం. గోల్ఫ్ ఆటను, తన జీవితాన్ని అనేక సందర్భాల్లో పోలుస్తాడు కెల్లీ.

ఉద్యోగ జివితంలో తన విజయాలను అక్కడక్కడా ఉటంకిస్తాడు. అటువంటివాటిల్లో ఒక ఆసక్తికర సంఘటన ఇక్కడ చెప్తాను.

ఒకరోజు అర్ధరాత్రి కెల్లీకి ఫోన్ వస్తుంది. ఒక అంతర్జాతీయ బ్యాంక్ కు ఆడిటింగ్ చేసే కాంట్రాక్ట్ సంపాదించాలని. ఆ కాంట్రాక్ట్ కోసం అనేక పెద్ద పెద్ద సంస్థలు పోటీ పడుతున్నాయి.

కెల్లీ ఈ కాంట్రాక్ట్ సంపాదించాలంటే ఆ బ్యాంక్ అధ్యక్షునితో ముఖాముఖి కలిస్తే చాలు, కెల్లీ అతన్ని ఒప్పించెయ్య గలడు.

ఆయన కార్యదర్శిని సంప్రదించగా, ఆయన ఆస్ట్రేలియాలో ఉన్నారని, మరికొన్ని నెలల వరకు ఆయన ఎవరికీ సంప్రదించేందుకు సమయం ఇవ్వగలిగే స్థితిలో లేరని తెలుస్తుంది.

వెంటనే కెల్లీ అధ్యక్షులవారి కార్యదర్శిని మరలా పలకరించి, ఆయన ప్రయాణాల గురుంచి కనుక్కుంటాడు. ఆ కార్యదర్శికి, కెల్లీతో ఉన్న సత్సంబంధాల దృష్ట్యా ఆ బ్యాంక్ అధ్యక్షుడు రెండు రోజుల్లో సిడ్నీ నుండి, మెల్ బోర్న్ విమాన ప్రయాణం చేయబోతున్నడని తెలుసుకుని, తానూ అదే విమానానికి, ఆయన పక్క సీటు రిజర్వ్ చేయించుకుంటాడు.

విమానంలో కెల్లీని పక్క సీట్లో చూసి, అతను తనతో మాట్లాడేందుకే ఆప్రయాణం, ఆ సీటు సంపాదించాడని తెలుసుకుని బ్యాంక్ అధ్యక్షుడు ఆశ్చర్య పోతాడు. ఆ తర్వాత కెల్లీ పని చేసే సంస్థకే ఆ కాంట్రాక్ట్ రావడం తదనంతర పరిణామం.

వృత్తిలో ఇంత తెలివితేటలతో వ్యవహరించే కెల్లీ, తన మరణాని ఎలా ఆహ్వనించాడో రేపు చూద్దాం.

నేహ – నగర విహారం

poolavaana — Thu, 22 Nov 2007 17:52:58 +0000

అది హైదరాబాద్ సంస్థానాన్ని నేహ యువరాణి పరిపాలిస్తున్న రోజులు. తన రాజ్యంలో ప్రజలంతా అల్లరి చేస్తూ, ఆడుతూ పాడుతూ ఆనందంగా ఉండేలా అన్ని చర్యలూ తీసుకున్నారు యువరాణి. ఆ సంవత్సరం బడికి వేసం కాలం సెలవలు ఇవ్వడంతో, యువరాణీ వారు తమ తాతగారైన రామోహన్రావు గారి ఆహ్వానం మేరకు, వారి గృహాన్ని పావనం చేశారు. అదే సమయంలో జాగ్రలమూడి, నారాకోడూరు, అంగలకుదురు కొల్లూరు తదితర గ్రామాలను సందర్శించారు. సెలవలు ముగించుకుని తిరుగు ప్రయాణమయ్యే సమయంలో, రామ్మోహన్రావు, శోభ దంపతులు రాణివారికి మధు పర్కాలు అందించారు. హై.బ్యాడ్ కి తిరిగి వచ్చాక ఒక నాడు రాణీ వారు, ఆ నూతన వస్త్రాలు ధరించి నగర విహారానికి బయల్దేరారు. అదిగో.. ఆ సందర్భంలోనివి ఈ చిత్రాలు.

కృష్ణ కాంత్ పార్క్

poolavaana — Thu, 22 Nov 2007 17:48:54 +0000

ఇది హై.బ్యాడ్ నగరంలో యూసుఫ్ గూడ లో ఉండే ఒక ఉద్యానవనం. వ్యాయామం, నడక, సేదతీరడం, ఉబుసుపోక పోవడం, తెలిసిన వారికి దూరం (యువ జంటలు) కోరటం.. ఇత్యాది కారణాలతో నిత్యం అనేక మంది ఈ ఉద్యానవనానికి సాయంత్రమయ్యే సరికి చేరుకుంటారు. ఉద్యానవన వాతావరణం, నిర్వహణ అంతా చాలా బాగుంటాయి. అలాంటి ఆ చోటుకి ఓ నాడు, మా అన్న (షడ్రకుడు) గారి కుటుంబం, మేము పిల్లా జెల్లలతో కలిసి పొలో మని పోయాం. ఆ సందర్భంలో తీసిన కొన్ని చిత్రాలివి..

శ్రీశైల యాత్ర

poolavaana — Thu, 22 Nov 2007 17:39:15 +0000

శ్రీశైల యాత్ర ఆగస్ట్ 10, 2007 నాడు మేము, మా బాబాయి గారి కుటుంబం కలిసి శ్రీశైల యాత్ర చేపట్టాం. చెవర్లెట్ తవేరా అద్దెకు తీసుకుని, ఝాం.. ఝామ్మని శ్రీశైలం ఘాట్ రోడ్ల మీద వెళ్తుంటే… పర్వత ప్రాంత వాతావరణం, ప్రకృతి అందచందాలు, అటవీ పరిసరాలు, ఆధ్యాత్మిక సుగంధం వెరసి ఒక తీయని అనుభవం. కొత్త రవికిరణ్

పుల్ల ఐస్..

poolavaana — Mon, 05 Nov 2007 03:26:47 +0000

చిన్నప్పుడు ఐస్ కొనుక్కు తినాలంటే అదో పండగ. చిన్నప్పుడంటే 1982, 83 ల్లో రెండు, మూడు తరగతులు చదివేప్పటి సంగతి. వేటపాలెంలో ఎట్లాగూ అమ్మా, నాన్నల నియమాల బందిఖానాలో బందీలం కాబట్టి అప్పుడెలాగూ కోరిక తీరదు. ఎండాకాలం సెలవలకు జాగర్లమూడి వెళతాం కదా, అప్పుడిక ఇక “ఐస్ ఫ్రూట్ మాసోత్సవాలు” మొదలు. ఈ మాసోత్సవాలు సుమారు రెండు, రెండున్నర నెల్ల పాటు కొనసాగుతాయి.

మిట్ట మధ్యాహ్నం సైకిల్ క్యారేజ్ మీద చెక్క పెట్టె పెట్టుకుని “సేమ్యా ఐస్ , పాల ఐస్…” అంతూ కేకలు వేస్తూ వస్తాడు మన ఐస్ దేవుడు. పదిపైసల బిళ్ళిస్తే పది నిముషాలసేపు చల్లదనం పంచే మహానుభావుడు. అతను తీసుకొచ్చే పెట్టె గురించి ఇక్కడ కొంచెం చెప్పుకోవాలి.

అదొక థర్మోకోల్ లైనింగ్ ఉండే చెక్క పెట్టె. కొందరి పెట్టెల్లో వేర్వేరు ఖరీదుగల ఐస్ లు పెట్టడానికి వేర్వేరు విభాగాలుంటే, కొందరు అన్నీ ఒకే దాంటో పోసుకొస్తారు. దాన్ని పనికిరాని సైకిల్ ట్యూబ్ తో సైకిల్ వెనుక క్యారేజ్ కి కట్టుకుని వస్తాడు. ఆ పెట్టెలో ఉంటాయి ఐస్ ఫ్రూట్లు. ఆ పెట్టె బయట భాగానికి వస్తే అదో మినీ రంగుల ప్రపంచం. దాని మీద సినీ తారల బొమ్మలు అంటించి ఉండేవి. సినిమా తారలంటే ఎవరని? ఎవరుంటారు ఉంటే ఎన్.టీ.ఆర్. లేదా ఏ.ఎన్.ఆర్. వీళ్ళిద్దర్లో ఎవరో ఒకరి లేదా ఇద్దరి బొమ్మలు ఉండేవి. దినపత్రికలోనో, వార పత్రికలోనో అచ్చేసిన బొమ్మల్ని మైదాతో అతికించుకొచ్చేవాళ్ళు.

అసలు పుల్ల ఐస్ కొనాలంటే డబ్బులు కావాలి గదా. డబ్బులు కావాలంటే ఎదో ఒక తాతయ్య ( మాతామహుడో, పితామహుడో. ఇద్దరిదీ అదే ఊరు లెండి, సంగం జాగర్లమూడి.) ఇవ్వాలి. పితామహుడు ఇస్తాడు గానీ ఆయన డబ్బులు ఇస్తే ఆ విషయం ఆ ఇంట్లోనే ఉండే పితాశ్రీకి, మాతాశ్రీకి వెంటనే తెలుస్తుంది, అక్కడ తీసుకున్న డబ్బు వెంటనే ఆయన ఏర్పరచే “వేసంకాలం పొదుపు నిధి” (అది ఇంకో కధ, దాని సంగతి మరో సారి చూద్దాం ). ఎప్పుడన్నా వాళ్ళకళ్ళబడకుండా మాయ చెయ్యగలిగితే చెయ్యడం. అదొక్కటే ఛాన్సు. లేదంటే మాతామహుడు మధ్యాహ్నం గానీ రాత్రి నిద్ర పోయేటప్పుడు గాని వేళ్ళు లాగడం (వేలు విరిగితే అంటే ‘టీక్క్ఖూ మంటే ఒక్కో వేలుకి పది పైసలు ), కాళ్ళు ఒత్తడం చేస్తే చిల్లర ఇస్తాడు. అమ్మ, నాన్న పితామహుడింట్లో ఉంటారు కాబట్టి మనం మతామహుడింట్లో ఉంటాం. ఇక్కడ మనకు ఎదుర్లేదు.

సరే, డబ్బులు దొరికాయి. ఇక ఐస్ కొనాలి. మా ఊళ్ళో రెండు ఐస్ కొట్లు ఉన్నాయి సంగం ఐస్ కొట్టు, ఇంకో దాని పేరు గుర్తు లేదు. సంగంలో అయితే డబ్బులిస్తే వాడు తెచ్చి ఇచ్చిన ఐస్ మనం తీసుకోవాలి. మనం మనకి నచ్చిన రంగు పుల్లైస్ ఎన్నుకునే సౌలభ్యం లేదు. కానీ అక్కడ ఎవరికీ కనపడకుండా కూర్చుని ఐస్ లాగించి వెళ్ళిపోయె అవకాశం ఉంది.

అదే రెండో ఐస్ కొట్టైతే, అది మనకు తెలిసిన వాళ్ళది. ఆ ఫ్రీజర్ బాక్సు పైకి ఎగిరి తొంగి చూసి మనకు నచ్చిన ఐస్ తీసుకునే అవకాశం ఉంది. ఈ ఐస్ కొట్లో మనకు తెలిసిన వాళ్ళు కూర్చుంటూ ఉంటారు. వీళ్ళల్లో ఎవడన్నా చూసి ఇంట్లో చెప్తే, ఇక వీపు విమానం మోతే.. ఊర్లో తిప్పి తిప్పి కొడితే వెయ్యి లోపు ఉంటుందేమో జనాభా.. పైగా అందరూ తరాల తరబడి పాతుకు పోయినవాళ్ళు. నాలో తప్పు చేస్తున్న భావన ఉంది కదా, మనం ఐస్ తింటున్న విషయం ఎవడన్నా ఇంటికి చేరేస్తాడేమో నన్న భయం. ఎలాగో ఐస్ కొని, తినడం ముగిస్తే నాలుక మీద ఆ రంగు పోయే ప్రయత్నాలు చెయ్యాలిక. నాలుక ని ఎక్కువసేపు లాలాజలంతో తడిపెయ్యడమో, నీళ్ళతో నోరు కడుక్కోడమో చెయ్యాలి.

ఒక్కోసారి ఇంట్లోనే మనకి డబ్బులిచ్చి అమ్మో, పిన్నో ఎవరో ఒకరు ఐస్ తెమ్మంటారు. ఒక స్టీల్ గ్లాస్ పట్టుకెళ్ళి అందులో ఐస్ వేసుకుని, వింటిని వదిలిన బాణం మాదిరి పరిగెట్టుకు రావాలి.

ఈ విధంగా ఐస్ పట్ల ప్రేమ కారిపోఉండగా.. మా చిన్న పిన్నికి పెళ్ళి కుదిరింది. కాబోయే బాబాయికి ఐస్ కొట్టు. ఇక పండగే పండగ.

వాళ్ళ పెళ్ళి ఎప్పుడవుతుందా.. మనం ఎప్పుడు వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తామా అని ఒకటే తొందర. మొత్తానికి ఆ తర్వాతి వేసంకాలం సెలవలకి అక్కడే మకాం. సోడాలు కొట్టడం నుంచి, గల్లా పెట్టెలో చిల్లర గల గలలాడించే దాకా అన్ని బాధ్యతలూ నిర్వహించేసి తృప్తి చెందాను.

అంతకు ముందు మనకెంతో ఇష్టమైన బాదం పాలు(సుగంధ పాలు) త్రాగాలంటే ఏదో అద్భుతమే జరగాలి. అది ఒక గ్లాసు రూపాయిన్నరో, రెండో ఉండేది. మన కొట్లో మనకడ్డేముంది? దాహం వేసినా, వేయకపోయినా, బాదాం పాలే.

సోడాల్లో గ్యాస్ పట్టడం కూడా నేర్చుకుందామనుకున్నాం గానీ, మా బాబాయి ఎప్పుడూ నన్ను ఆ ఛాయలకు కూడా రానీయలేదు.

ఆ షాపు మీదనే కొద్ది కొద్దిగా పైకి వస్తున్న మా బాబాయి గారి కుటుంబం, రాజీవ్ గాంధీ హత్య తర్వాత జరిగిన గొడవల్లో పది, పదిహేను సోడాసీసాలు తప్ప మరేమీ మిగలనంతగా కాలి బూడిదైపోయింది.

బూడిదైపోయింది ఐస్ కొట్టే కాదు, ఆయన ఇద్దరు చిన్న పిల్లల భవిష్యత్తు కూడా. ఇప్పుడు ఆయన ఆ ఊరు వదిలి, మరో ఊళ్ళో వేరే వాళ్ళ ఐస్ కొట్లో పని చేస్తున్నాడు.

ఒకసారి సోడా కొడుతుండగా, అది పగిలి, నా కుడి చేతిపై లీలగా మిగిలిన చిన్న గాటు ఆనాటి చల్లని వైభవానికి ఓ తీపి గుర్తు.

సిగరెట్లు (హైకూలు)

poolavaana — Thu, 09 Aug 2007 12:40:11 +0000

సిగరెట్లు

తెల్లని కాగితంలో పొగాకు
తెల్లని గుడ్డలో శరీరం
తల కొరివే రెంటికీ.

* * *

ఇంట్లో ముట్టించాలంటే
ఇంటిది ఒప్పుకోవాల్సిందేనట
కాపురంలో పొగ బెట్టాడు రాందాసు

* * *

నోరార పొగబీల్చి
పలుమారు రింగులు చేయువాడే
రింగ్ మాస్టర్

* * *

పొగ తాగడానికీ
పెళ్ళాం పర్మిషనేం తెస్తాం లెద్దూ..
దానికీ అలవాటు చేసెయ్..

* * *

సిగరెట్ల ఉత్పత్తి నిషేధం
ఎవడ్రా.. కాల్తున్న సిగరెట్
ఖజానాలో వేయమంది?

* * *

ఎన్ని కళారూపాలు,
అబార్షన్ అయ్యేవో
సిగరెట్లే లేకపోతే

* * *

మేఘాలు కావాలంటే
పొగరాయుళ్ళు దయచూడాలి
ఆ మేఘాలు కరగాలంటే
దేవుడి ప్రభుత్వం మధించాలి

* * *

నిషేఢిత ప్రాంతాల్లోనూ,
హుషారుగా ఉదేస్తామనే
స్మో’కింగు ‘ లంటారు మమ్మల్ని

* * *

నవలా నాయకుల
ఆలోచనలు కొలిక్కిరావాలంటే
వేళ్ళ మధ్య మేం చురుక్కుమనాల్సిందే

హిమోహసదనం నుంచి ప్రేమతో చండీదాస్

poolavaana — Mon, 30 Jul 2007 06:27:09 +0000

తన జీవితంలోని చివరి పదిహేనేళ్ళు అందరికి దూరంగా ఏకాంతించిన చండీదాస్, ఆ కాలంలో అడ్లూరు రఘురామరాజు గారికి వ్రాసిన ఉత్తరాల సంకలనం యిది. ఆయన రచనలు చదివి అభిమానులైన వారికి ఆయన వ్యక్తిగత జీవితం పట్ల, ఆ పదిహేనేళ్ళు (1990-2005) ఆయనేం చేశారన్న దాని మీద ఎన్నెన్నో ప్రశ్నలు. వాటిని పాక్షికంగా సమాధానీకరిస్తుంది ‘ప్రేమతో..’

ఈ ఉత్తరాలు 1984 నుండి 2005 లో ఆయన మరణించే వరకు వాయబడ్డవి అని చెప్పబడినప్పటికీ, మూడు తప్ప మిగిలిన లేఖలన్నీ 1990 నుండి వ్రాసినవే. ఒక అభిమానిగా ఆయన వద్దకు బెరుకుగా వెళ్ళిన రాజు గారు, తర్వాత్తర్వాత “మీరు వస్తారని ఎదురుచూశానని” చండీదాస్ తో అనిపించుకునేంత గాఢమైన స్నేహం నడిపారు.

ఈ పుస్తకంలో ఉత్తరాలు, హిమోహరాగిణి (తను సంగీతించిన కొన్ని ట్యూన్లు), నిర్నిరీక్షణ, అజ్ఞాతనంతూర్మిళం (వ్రాసి చించేసిన ఒక నవల్లోనుంచి తప్పించికున్న మొదటి పేజీ), పుషింపు (‘నీలి మేఘాలూ స్త్రీవాద కవితా సంపుటి సమీక్ష) ఉన్నప్పటికీ లేఖలే ప్రధాన భాగం అని చెప్పవచ్చు.

మొదటి లేఖల్లో విషయం, ఫిలాసఫీకి మాత్రమే పరిమితమైనప్పటికీ, పోను పోను తన సంగీతాభిలాష, దిన చర్య, తన బంగారు తల్లిని గూర్చిన ప్రస్తావన, తన ఆరోగ్యం, అనారోగ్యం వివిధ అంశాలపై తన ఇష్టానిష్టాలు, తీరిన, తీరని కోరికలు, రాజకీయ, కళా, సాంస్కృతిక రంగాల్లో వివిధ అంశాలపై తన క్లుప్తమైన అభిప్రాయం వెలిబుచ్చారు.

ఉత్తరాల్లో ఒక విషయం ఎత్తితే, దాని గురించి ఒకటి లేదా మహా అయితే రెండు వాక్యాలు. క్లుప్తత బాగా కనిపిస్తుంది ఈయన ఉత్తరాల్లో. అనవసరంగా పదాలు వాదవద్దని, క్లుప్తం గా ఉండమన్న ఈయన సలహాతొనే వేగుంట మోహన ప్రసాద్ తన పేరును ‘మో’ గా మార్చుకున్నట్లు ఒక సందర్భంలో చెప్పినట్లు గుర్తు.

ఆయన నెలకొక సారో, రెండుసార్లో తన చిన్న గది నుండి వెలుపలికి వచ్చే వారని విన్నాం. వెలుపలికి వచ్చినప్పుడు తమ కుమార్తె తో మాట్లాడటం, సంగీత క్యాసెట్లు కొనడం లేదా వైద్యుణ్ణి సంప్రదించడం. గదిలో ఉన్న సమయమంతా దాదాపు సంగీతాస్వాదనలోనే గడిపారని ఈ ఉత్తరాల ద్వారా తెలుస్తుంది. సంగీతం ఏ మాత్రం తెలీదంటూనే తనకు నచ్చిన/నచ్చని రాగాల గురించి, గాయకులు/గాయనీమణులు, వాద్య పరికరాలు, రేడియో స్టేషన్లూ, టీ.వీ. కార్యక్రమాలు గురించి విశదీకరిస్తారు.

ఈ లేఖలు చదివితే డి.డి-1, ఆకాశవాణి కేంద్రాల్లో ఇన్ని సంగీత సంబధిత కార్యక్రమాలు వస్తున్నాయా అని అనిపిస్తుంది.

తన ఇష్టాలను చెప్పే క్రమంలో ఒక లయ ఇలా ఉంటుంది. తెలుగులో పాటలు పాడే వాళ్ళలో చిత్ర గొంతు యిష్టం, చాలా యిష్టం, చాలా చాలా యిష్టం. ఇలా ఉంటుంది. ఈ లయ నచ్చి నేను ఆ వాక్యాలను మళ్ళీ చదివాను, మళ్ళీ మళ్ళీ చదివాను.

దేవదాస్ సినిమా గురించి యిద్దరి మధ్యా పెద్ద చర్చే నడుస్తుంది. ఎన్ని భాషల్లో దేవదాస్ వచ్చిందో, వాటిల్లో దేని గొప్పతనం ఏంటో వివరిస్తారు. సినిమాలు చూడడం మానేసిన తనకు టైటానిక్ చాలా బాగా నచ్చిందని, ఆ సినిమా చూడమని సలహా ఇచ్చినందుకు రాజు గారికి కృతజ్ఞతలు తెలియజేశారు.

సినిమాల్లో సిమ్రాన్ ఇష్టమని, నాలో ఏదేదో అవుతున్నది (మనసిచ్చి చూడు) లో రాశిని చూడమని, నిన్ను కోరీ వర్ణం (ఘర్షణ) చూడమని రాజు గారికి సలహా ఇచ్చారు.

ఫ్యాషన్ టీ.వీ.లో లేంజరీ, హెడ్ లైన్స్ టుడేలో ప్రజ్ఞా వర్మ, రేడియోలొ వివిధ భారతి, హిందుస్తానీ ఠుమ్రీలు, గజళ్ళు, గోదావరి, స్టాచ్యూ ఆఫ్ లిబర్టీ విగ్రహం, క్రిస్టియానిటీ ప్రచారం, ఎన్.టీ.ఆర్. పతనం, ఇందిరా గాంధీ గొంతు, సురయ్యా, ఎం. ఎల్. వసంత కుమారి, కిశోరీ అమోంకర్, అన్వేషణలో భాను ప్రియ, గంగోత్రి పాటలు (కీరవాణి), కేశవ్ దండే బాసురి, రమా ఘోష్ గాత్రం, సాహిర్ లుధ్యాన్వి… ఇత్యాదిగా అనుక్షణికంలో పాత్రల లాగా లెక్క లేనంత మంది వ్యక్తులు, సంగీతం కలగలిసి గల గల పారుతున్న గోదారిలా ప్రవహిస్తూ ఉంటాయి.

తన డిజైర్ అండ్ లిబరేషన్ గ్రంధానికి వ్యాఖ్యానం వ్రాసే సంగతి గురించి అనేక ఉత్తరాల్లో రాజు గారికి గుర్తు చేస్తారు. ఒక ఆర్నెల్ల పాటు గోవా (అరేబియా) సముద్ర తీరంలో (టూరిస్టు ప్రాంతాలకు దూరంగా) గడపాలన్న తీరని కోరికను ప్రస్తావిస్తారు.

బాలమురళీకృష్ణ సంగీతం ఎంతో ఇష్టమని, ఈ మధ్య ఆయన సంగీతం కన్నా ఇతర విషయాలకు ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నారని వ్యాఖ్యానిస్తారు.

తమిళనాడుకు చెందిన గాయత్రి గారి గాత్రం పట్ల తన అత్యంత ఇష్టాన్ని అనేక ఉత్తరాల్లో తెలియపరచారు. అనేక మార్లు వినడం వల్ల టేపు అరిగి పోతుందని నాలుగు క్యాసెట్లు కొన్నానని చెప్తారు.

హార్మోనియం చేసే గోలని విసుక్కుంటూనే, ఎక్కడ ఎలా దాని బాగా వాడవచ్చో చెప్తారు. సాక్సా ఫోన్, సాత్పూరా, సితార్, నాదస్వరం ప్రతీ వాయిద్యాన్నీ స్పృశిస్తారు.

భారతీయుణ్ణి గనక మువ్వన్నెల జెండా నాకు నచ్చుతుంది, కానీ పాకిస్తాన్ పతాకం మంచి ఈస్థటిక్ గా అనిపిస్తుంది అంటారు.

మంచి కూచిపూడి చూసి చాలా కాలమైందని బాధపడతారొక చోట. తనను మళ్ళీ వ్రాయమని అడిగే వాళ్ళకు (రాజు గారు కూడా ఒకసారి అడిగితే మౌనమే సమాధానం) తను ఇప్పుడు వ్రాయడం చెప్పులేసుకుని కూచిపూడి చేయడం లా ఉంటుంది అంటారు.

తన గదిలో సాలీణ్ణి, బల్లిని కూడా ఉత్తరాల్లో ప్రస్తావిస్తారు.

అంత్య దశ సమీపించే కొద్దీ, ఉత్తరాల ఫ్రీక్వెన్సీ పెరిగింది. పదిహేనేళ్ళపాటు నివసించిన నెం. 321, భవానీ పురంలోని ఆ గదిలోనే 2005 జనవరి 30న చివరి శ్వాస విడిచారు.

ఈ పుస్తకంలోని ఇతర భాగాలకు వస్తే, సంగీత బాణీలు నాకు తెలీవు కాబట్టి నేను చదవలేదు. అజ్ఞాతనంతూర్మిళం ఒక్క పేజీనే ఉంటుంది.

చిట్టచివరిది నీలిమేఘాలపై సమీక్ష. సమీక్షను సమీక్షించేదేముంటుంది? కాకపోతే, తన అభిమానులను ఈ పుస్తకం కొని చదవమన్నారు.

చండీదాస్ రచనలు చదివిన వాళ్ళు, ఆయన గురించి లోతుగా తెలుసుకోగోరేవారు, ఎంత కీర్తి గడించాడో అంత అపకీర్తి నీ మూట గట్టుకున్న ఈ మనిషి మనసు లోకి తొంగి చూడా లనుకునే వాళ్ళు, చదివితే.. కొంత సంతృప్తి నిచ్చి, కొత్త ప్రశ్నలు పుట్టించే పుస్తకం ఇది.